Maandelijks archief: december 2014

Tijger versus Poes

Noa is een jaar of vier als ze in haar bedje klimt. Ze gaat opgekruld op haar zij liggen en drukt haar favoriete knuffel dicht tegen zich aan. Ik leg de deken over haar heen. Ze glimlacht en kijkt naar haar boekenkast. Ze weet dat het nu tijd is voor een verhaaltje en dat ze daarna haar oogjes dicht kan doen om lekker naar dromenland te reizen.

Al jaren zijn de verhaaltjes van Dikkie Dik favoriet bij Noa. Ze vraag vaak om hetzelfde voor te lezen. Ze houdt nu eenmaal van herhaling. Daar kan ze niks aan doen, haar autistisch brein regelt dat helemaal zelf.

Lees meer

Lela

Het is maart, we gaan haar ophalen. Lela, een witte donzige labrador pup. We hopen dat ze onze dochter Noa, uit haar sociale isolement kan helpen. Dat het makkelijker is om te praten met kinderen in de straat, om aan te haken bij het klimmen, voetballen of verstoppertje spelen. Of dat Lela een kopje kan geven als Noa weer eens mokkend op de bank “ga weg, laat me met rust” zegt. Het leven voor onze dochter met autisme wat dragelijker maken. Dat willen we.

Week één en twee gaan goed. We wandelen langs het groene gras van de speelveldjes. Kinderen vragen Noa of het haar hondje is. Met haar handje aan de lijn en een vrolijke lach zegt Noa dat ze best mogen aaien, dat ze Lela heet en een labrador is. Onze verwachtingen worden waargemaakt. Noa praat zomaar met andere kinderen!

Lees meer