Categorie archief: Creatief schrijven

Dialoog met een laarsje

Haar zwarte puntige lederen neus wijst naar links als ze zegt: “Welke reis maken we vandaag?” Ik kijk op de kalender en antwoord: “België, ja dat wordt het” De hoge hakken stevenen tik takkend op de oude eikenhouten vloer op mij af. “België, dat is toch geen bestemming!” Met grote ogen kijk ik naar haar op. “Ik mag toch bepalen waar we heen gaan?”

Lees meer

De mok

Emotie

Langzaam schuift de mok van Grünbergs ‘Het bestand’ weg. Nu geen geluid maken is het allerbelangrijkst. Het buitensporige trillen valt niet te onderdrukken. Een stukje van het glazuur breekt af. O, als het nou maar niet…gelukkig, het valt op het zachte tapijt van de Houtense bibliotheek. De mok probeert zijn oor in te trekken. Nu, op dit moment, hier, zou hij zo’n onopvallend klein espresso kopje willen zijn. Niet zo’n groot lomp ding.

Lees meer

Anouk smeert boterhammen

In de landelijke keuken staan de broodtrommels al klaar. Nog een half uurtje, dan moeten de jongens wakker worden.

Terwijl de espresso machine opwarmt, pakt ze het grote broodmes. In de keuken hangt nog de geur van de verse biologische lasagne die ze gisteren heeft gemaakt. De kinderen smulden ervan, Frits ook. Anouk pakt het kartelmes en legt het op de houten broodplank. Ze wrijft snel met haar wijsvinger en duim over elkaar.

Lees meer

Lenteblik

Ik maak nooit iets mee behalve afgelopen middag, want toen zag ik twee citroenvlinders dansen in mijn achtertuin.

Om even te ontsnappen aan de chaos in ons huis ging ik buiten op ons krakkemikkige houten bankje zitten. Ik tuurde naar de strakblauwe lucht. Even sloot ik mijn ogen en liet de zonnestralen op mijn gezicht rusten. De lucht voelde als een warme deken en bracht rust in mijn lichaam. Adem in, adem uit. Toen ik mijn ogen opende zag ik ze. Pal voor mijn neus. Twee citroenvlinders.

Lees meer

Mijn fiets en ik

Het is nog donker als ik op mijn fiets stap. Mijn dikke lederen schooltas stevig onder de snelbinders gekneld. Ik trotseer regen, kou en windkracht acht in de Zeeuwse polder.

Jaar in jaar uit verkennen we de wereld. Mijn fiets en ik. We shoppen in Brugge. We fietsen in het pikdonker huiswaarts, een dampende discotheek achterlatend. We gaan naar het strand en beleven die eerste kus.

Nu staat ze afgedankt in de schuur weg te roesten. De auto wint het telkens van haar. Met háár cruise ik door de Zeeuwse polders, shop ik in Brugge en rijd ik naar zee. En nu is zíj het die iedere dag mijn dochter naar school brengt. Jaar in jaar uit.

Mevrouw M