Klein geluk

Gisteren was een studiedag, lekker vrij en uitrusten. De regen tikt tegen het raam van de slaapkamer als ik mezelf uit bed sleep. Zachtjes open ik de deur van je kamer. Je kijkt Tom & Jerry op de tablet. “Ga weg!”, klinkt het als je me in de gaten hebt. Met een zucht doe ik de deur weer dicht. Mijn gedachten meteen in de -hoe ga ik dit oplossen- stand. Het vooruitzicht van een hele dag chagrijnig maakt mijn benen nog zwaarder terwijl ik naar de keuken loop.

Op de automatische piloot haal ik twee volkoren boterhammen uit de vriezer. Die zijn voor jou. Het zijn die lekkere van de bakker iets verderop. Ik leg ze op het witte Ikea bord dat papa vanochtend vroeg al heeft klaargezet. Dan schiet het mijn gedachten in als een komeet. Snel smeer ik de boterhammen en maak er twee knapperige crackers bij. Uit de onderste kast tover ik het zilveren dienblad tevoorschijn. Bord erop, beker biologische melk erbij en een bont gekleurd servet om het geheel op te fleuren.

Met het dienblad in mijn handen is het moeilijk om je deur weer open te krijgen, maar het lukt. Mijn gezicht vertoont een gespannen glimlach als ik opnieuw je kamer binnenstap. Je draait je van me af en zet de tablet uit. Dan kijk je me aan en ik zie je mondhoeken omhoog gaan. “Huh, ontbijt op bed? O mama, ik voel me zo relaxed.” Mijn hart zucht van opluchting. Als ik vraag waar ik het dienblad neer mag zetten, klem je je rechterhand om je linkerpols. “Uhm, zet maar op de verkleedkist”, zeg je verrukt. En als ik op je kleine koeienstoel naast je ga zitten voel ik ineens je mondje op mijn wang. Een zoen, zo onverwacht. Ik doe mijn ogen dicht en lach. “Je bent de allerbeste en liefste mama van de hele wereld”, zeg je met je handjes in elkaar geknepen. Je ogen stralen. “En jij bent de allerliefste dochter van de hele wereld.”

In de middag worden de wekelijkse reclamefolders bezorgd. Ik zie er een felgeel boekje tussen en hou het even apart. Als ik het later die middag op de grote eettafel leg, duurt het een paar minuten voor je het ziet. Als je blik erop valt, roep je: “Het boekje van Intertoys!” Je handen grissen het van tafel, je haast je naar de keuken en komt terug met een pen. En ik weet het. Iedereen in het boekje krijgt een naam en leeftijd. Na een halfuur klinkt je opgetogen stem: “Mama.” En je vertelt me alles over de personages in de gids. Een compleet nieuwe wereld leg je haarfijn aan me uit. “En mama, je mag het boekje dit keer niet weggooien hoor.” Ik aai over je hoofd en antwoord: “Zal ik niet doen lieverd. Beloofd.”

Als ik de wortels voor het avondeten rasp, komt papa het pad opgereden. Zodra je merkt dat papa thuis is, zeg je met zachte stem: “Papalief.” En ja, ook papa krijgt volledige uitleg over de Intertoys gids.

Na het avondeten nestel je je tegen me aan op de bank. Met je hoofd in mijn schoot  kijken we met z’n drieën Jeugdjournaal. Ik aai zacht over je rug en jij krult je op. Voor je die avond naar bed gaat, neem je eerst een warme douche. Als je klaar bent, stap je uit de douche en ik sla je zachte witte handdoek om je heen. Je knijpt je handjes weer in elkaar en slaakt kreetjes. Ik wrijf over je kwetsbare schouders en droog je haren. Je gooit de handdoek op de koude vloer en slaat je kleine armen om mijn grote lijf. Je hoofd leg je tussen mijn borsten. “Dank je mama”, zeg je met zachte stem terwijl je naar me opkijkt. “Ik hou van jou lieverd, je bent de allerliefste.”

Mevrouw M